maandag , maart , 25 2019

Waar leven we anders voor,dan om elkaar het leven wat aangenamer te maken?

Mijn partner zit in nesten.

We horen het regelmatig: mijn partner zit in zak en as en ik kan niet helpen.
Het is duidelijk dat hij/zij het niet meer ziet zitten.

  • Hij/zij is continu moe.
  • Hij eet niet meer normaal, hij drinkt teveel, hij rookt teveel, ...
  • Verzorgt zich niet meer zoals het hoort: houdt vuile kleren dagen aan een stuk aan en heeft niet de energie om zich te wassen
  • De hoeve wordt niet meer onderhouden en geraakt niet meer opgekuist: dit zijn we niet gewend. Maar het geraakt gewoon niet meer gedaan.
  • Geraakt 's morgens niet meer uit bed. De kinderen proberen hem/haar uit bed te krijgen, maar het lukt niet. Komt 's avonds zeer laat naar bed of blijft zelfs een hele nacht in de zetel van de living slapen.
  • Was vroeger een en al initiatiefnemer, en laat nu de zaken lopen, zoals ze lopen. Geen zin voor initiatief, geen vechtlucht meer.

Als partner probeer ik dan maar initiatief te nemen en de leiding op te nemen. Maar dit loopt telkens slechter af.

  • Als ik een opmerking maak over wat fout loopt, gaat mijn partner steeds in de verdediging: de agressie neemt ongekende hoogtes aan.
  • Als ik zelf initiatief neem, krijg ik alle kritiek over me, en verneem ik dat ik me er niet moet in moeien.
  • Als ik geen initiatief neem en afstand hou, is het ook niet goed, want dan ben ik niet loyaal en behulpzaam.
  • We groeien uit mekaar, terwijl we zo'n goed koppel waren.

Wat kan ik doen?

  1. Besef dat je partner hier niet voor kiest.

    Er is een groot verschil tussen "niet willen" en 'niet kunnen". Je partner weet zelf ook dat deze situatie niet is zoals het hoort maar hij/zij zit gekneld tussen dit besef en zijn onvermogen om er iets aan te doen. Hij/zij wil zo graag anders maar kan dat niet! Hij voelt zich aan alle kanten lamgelegd. Een partner die nergens meer zin in heeft, kan gevoelens van wanhoop, moedeloosheid, machteloosheid, frustratie en boosheid opwekken.

    In deze situatie is het heel belangrijk dat de naasten juist proberen begrip en geduld op te brengen.
     
    • Wees niet te kritisch over zaken die misgaan of taken die blijven liggen. Probeer te accepteren dat hij/zij weinig kan. Een kritische houding van de omgeving is extra pijnlijk en zal vaak een averechts effect hebben en tot irritaties en kwaadheid leiden.
    • Probeer je gevoelens van onmacht of boosheid vanwege de situatie te aanvaarden maar bespreek deze met iemand anders, laat ze niet merken ten opzichte van je partner.
    • Toon begrip voor de toestand van je partner en spaar hem/haar zoveel mogelijk, maar schuif hem/haar niet aan de kant. Hoewel hij/zij de neiging heeft zich terug te trekken, is het belangrijk om hem/haar actief te blijven betrekken bij de dagelijkse gang van zaken.
    • Je kan proberen je partner zo goed en zo kwaad als het gaat op een 'positieve manier' bij te staan, bijvoorbeeld door te zeggen: 'Het geeft niet als het vandaag niet lukt, misschien over een tijdje wel'.
    • In geval van zelfverwaarlozing neem je hem/haar best hiertegen in bescherming door met zachte hand zelf het initiatief te nemen om hier iets aan te veranderen.
    Begrip, sympathie en een luisterend oor zijn het belangrijkst. Probeer de moed niet op te geven aangezien liefde en steun belangrijk zijn voor je partner.
     
  2. Weet dat er hulp beschikbaar is voor je partner. Maak hier gebruik van.
     
    • Het is heel belangrijk, om alert te blijven op het moment dat deskundige hulp noodzakelijk wordt. Het is beter te vroeg aan de bel te trekken dan te laat. De situatie kan dan een diepte bereikt hebben, waar men veel moeilijker en langzamer uit komt (ook met deskundige hulp). Je partner zelf zal doorgaans niet zo snel hulp vragen. Hij/zij schaamt zich, voelt zich schuldig, of denkt dat het toch allemaal geen zin heeft. De naasten hebben al een zware taak, de verantwoordelijkheid moet bijtijds gedeeld en desnoods verschoven worden naar een deskundige. Te lang wachten is uit den boze. Motiveer je partner daarom hulp te zoeken. De eerste stap hierbij is de huisarts. Als je partner niet op consultatie wil, vraag de huisdokter dan om langs te komen.
    • Vrienden die gewoon willen luisteren, zonder meer, zijn een zegen voor iemand die problemen heeft. Vaak is het echter moeilijk om problemen te bespreken met mensen die je goed kent. Aarzel dan niet om beroep te doen op professionele hulp.
    • Indien de dag niet goed gepland geraakt, kan je vrienden vragen om je partner te helpen bij de dagelijkse taken. Een beetje handenarbeid kan veel deugd doen. Weet dat er nog veel kandidaat-vrijwilligers zijn in Vlaanderen: ze zitten dikwijls te wachten op een vraag. Indien ze gevraagd worden kunnen ze op korte termijn dikwijls iets doen.
    • Voor zakelijke problemen neem je best contact op met de vertrouwenspersonen van je partner: boekhouder, voorlichter of bedrijfseconomisch adviseur. Door ervoor te zorgen dat die voorlichter alle problemen te zien of te horen krijgt, kan je ervoor zorgen dat er een passende oplossing wordt gevonden.
       
  3. Zorg voor jezelf en de rest van je gezin

    Je kan niemand helpen, als je zelf geen kracht meer hebt.

    Samenleven met een partner die het niet meer ziet zitten, is emotioneel heel zwaar. Je kunt in een sociaal isolement raken of het gevoel hebben dat je je partner kwijt bent. Soms gaat er zoveel negativiteit van de partner uit dat je hierin dreigt te worden meegetrokken.

    Het dagelijkse leven valt echter niet stil omdat het niet goed gaat met je partner. De zorg voor de kinderen en het gevoel van veiligheid en geborgenheid in huis zijn nu belangrijker dan ooit, ook voor jou en voor je partner. Je partner zal het mogelijk niet onmiddellijk bevestigen, maar zal wel dankbaar zijn dat jij de ouderrol blijft opnemen , waar hij nu in tekort schiet.
     
    • Hou in gedachten dat je niet alles alleen kunt of moet doen maar schakel ook hulp van familie en vrienden in. Vraag zo nodig professionele hulp ter praktische ondersteuning voor bijvoorbeeld de opvang van de kinderen of het huishouden.
    • Let er op dat je niet alleen maar bezig bent met zorgen voor je partner. Neem rust , zorg dat je even kan ontspannen. Dit kan door een routinewerkje te doen, waar je al je aandacht voor nodig hebt. Dit kan door te sporten, een wandeling te maken of wat er dan ook helpt voor jou. Neem tijd voor jezelf om leuke dingen te doen.
    • Vraag professionele hulp voor jezelf als de situatie te zwaar wordt. Laat je ondersteunen bij de huisarts of psycholoog.
    • Maak je grenzen kenbaar . Hou afstand zolang het moet, ter bescherming van jezelf en je gezin. Stel duidelijke grenzen aan agressie. Als je die niet tijdig duidelijk maakt en houdt, worden ze soms steeds verder overschreden. Jouw psycholoog kan je uitleggen hoe je dit best aan boord legt.
    • Zorg voor een netwerk van steunpunten: vrienden, collega's en familieleden. Let er wel op dat ze dezelfde bedoelingen hebben als jij. Het kan bv. zo zijn dat je vader/moeder zeer snel je rechten wil versterkt zien, terwijl dit niet je bedoeling is. Voor jou is het belangrijk dat je de frustraties kwijt kan en dat je steun en begrip ervaart. Wat je niet nodig hebt zijn mensen die de situatie erger maken. Laat je niet opjutten door de mening van mensen die geen begrip hebben van en voor jouw situatie. Zij hebben makkelijk praten want zij staan niet in jouw schoenen.
  4. Besef dat dit een tijdelijke situatie is.

    Hoe moeilijk dit ook is, probeer je te realiseren dat deze situatie tijdelijk is.
     
    • Onthoud dat je partner ondanks zijn huidige problemen dezelfde persoon is die hij/zij vroeger was. Iedereen maakt in zijn leven wel eens een periode mee dat het slecht gaat. Vluchten uit een bedrijfsprobleem of relatieconflict is mogelijk, maar leidt echter dikwijls tot nieuwe problemen en is op lange termijn geen oplossing.
    • Misschien is er niet onmiddellijk een oplossing voor de financiële of economische problemen, maar dit betekent niet dat de toestand van je partner en dus de hele gezinssituatie niet kan verbeteren. Door ondersteuning, desnoods met medicatie, kan hij/zij terug de kracht vinden om normaal te functioneren.
    • Bedenk dat er meer oplossingen zijn dan problemen. Uiteindelijk komt er wel een aanvaardbare oplossing in zicht voor de financiële of economische problemen. Hiermee zal ook het vertrouwen terug komen om met geloof en passie je leven verder te organiseren.

Indien je discreet wilt praten over dergelijke problemen, kan je gratis bellen naar ons hulpnummer 0800.99.138. We kunnen je telefonisch ondersteunen, je op ons kantoor ontvangen of thuis begeleiden in samenwerking met een van onze psychologen.

De ondersteuning van vzw Boeren op een Kruispunt is gratis en discreet: wat aan de keukentafel wordt gezegd, blijft tussen ons. 
 

Top