Je bent hier : Dienstverlening  >  Persoonlijke ondersteuning  >  Gezinsoplossingen  >  Communicatie  >  Praten
woensdag , juni , 19 2019

Vraag van bezorgde partner

Wat is er toch met je?

Praten over het bedrijf lukt wel, maar praten over gevoelens niet. Dit kan problemen geven. Hoe zet je iemand aan tot en goed gesprek. Geschreven naar een leuk artikel hierover in de Boerderij (auteur, Margreet Welink 29 juni 2004).

Tips om iemand uit zijn schulp te krijgen.

Zij: Is er iets?

Hij: Neen

Zij: Maar je bent zo stil

Hij: Oh, is dat zo?

Zij: Ik wil graag weten waarom je zo stil bent

Hij: Mens, zaag toch niet zo!

Zomaar een gesprek tussen een man en een vrouw. Voor zover je het een gesprek kunt noemen, want na de boze uitval van de man, valt het meestal stil. Zij is niet in staat verder door te vragen. Kortom: zo'n gesprek loopt vast. Net als de persoon in kwestie, want niet kunnen praten over persoonlijke dingen kan vroeg of laat tot problemen leiden. Denk hierbij aan het stil worden, slecht slapen, overal tegenaan schoppen, mopperig worden, werk steeds uitstellen of constant hoofdpijn hebben.

Moeilijk praten over gevoelens

Cijfers hebben we niet, maar we merken duidelijk dat vastlopende gesprekken onder boeren steeds meer voorkomen. Begin over melkquotum, worpindex, pootaardappelen of de veiling en er ontpopt zich een levendig gesprek. Maar vraag hoe iemand zich voelt en er valt een stilte.

In de film 'Het is een schone dag geweest' wordt dit mooi weergegeven. Filmmaker en boerenzon Jos de Putter interviewt hierin zijn vader. Als hij zijn vader vraagt wat het boer-zijn voor hem persoonlijk betekent, is het een hele tijd stil. Na lang nadenken vraagt de vader: "Wat bedoel je met persoonlijk?".

Het is goed te verklaren waarom veel boeren niet zo gemakkelijk over zichzelf praten. Vroeger had iedereen zijn eigen taak op het bedrijf. Onderling overleg was nauwelijks nodig: alles was duidelijk zonder dat er gesproken werd. Omdat de bedrijfsopvolger vaak lang bij de ouders blijft wonen, neemt hij of zij de bestaande patronen van hen over. En zo wordt er op sommige bedrijven nog steeds niet gepraat. Vaak zwijgt men omwille van de lieve vrede.

Daar komt bij dat het met name binnen de landbouwbevolking gebruikelijk is om de vuile was niet buiten te hangen en je eigen boontjes te doppen. Hulp vragen wordt gezien als falen. Dus houdt iedereen de kaken stijf op elkaar en gaat door met de dagelijkse dingen.

Dit kan jaren goed gaan, tot er een keer iets ingrijpends gebeurt of dat een belangrijke beslissing moet genomen worden. Dan kunnen problemen ontstaan omdat men er moeilijk over kan praten. Praten wordt nog eens extra moeilijk als partners niet in het zelfde tempo reageren op een nieuwe situatie. Het model 'De kuil van het verdriet' maakt dat goed duidelijk. De kuil van verdriet

De kuil van verdriet laat zien dat mensen in eerste instantie ontkennen dat er iets aan de hand is.Vervolgens onstaat er een verwarring: wat nu? Dan volgt boosheid: Waarom overkomt mij dit? Als dat voorbij is, ontstaat schuldgevoel: het ligt aan mij, ik heb het niet goed gedaan. De vijfde stap is dat mensen toch weer de dialoog aangaan. Ze komen weer in gesprek met anderen. Het kunnen delen met anderen helpt vaak bij de zesde stap: acceptatie.

Mensen willen het liefst meteen van stap één naar stap zes, zodat ze de pijn van al die andere gevoelens niet hoeven te voelen. Maar zo werkt het niet. De andere gevoelens uit de kuil komen hoe dan ook een keer boven water, al is het niet altijd precies in deze volgorde. Ook vallen mensen vaak weer terug in de vorige stap van het proces.

Doordat mensen in een moeilijke situatie zelden met hetzelfde tempo in en in dezelfde volgorde deze reeks van gevoelens doorlopen, kan een onderlinge verwijdering ontstaan. Men begrijpt elkaar niet meer omdat de één bijvoorbeeld nog in de boosheidsfase zit, terwijl de ander als aan de dialoog toe is.

Onderling niet kunnen praten, ligt dus niet altijd aan de mensen zelf, maar veel vaker aan de situatie waarin men verkeert.

Vrouwen trekken eerder aan de bel

Vrouwen zeggen eerder dan mannen dat de communicatie met hun partner niet optimaal is. Dat komt omdat vrouwen meer contactgericht zijn dan mannen. Die zijn juist meer informatiegericht. Vrouwen willen communicatie met hun partner veranderen, maar weten niet hoe.

De gouden regels op de volgende pagina kunnen daarbij als een houvast dienen.

Top