Je bent hier : Projecten  >  Reset Nieuw Programma  >  Zot van biggen
woensdag , februari , 24 2021

Je kan je zorgen verkopen zonder je passie voor de stiel te verliezen. Wie doorgaat op zijn talent, krijgt nieuwe kansen.

Varkenspest, mestwetgeving, dioxinecrisis, …
en als kers op de taart groepshuisvestiging voor zeugen

Ons  verhaal is van een tijd geleden: We voelden al een tijdje dat het financieel minder goed (of gewoon slecht) ging met het bedrijf.  De einddatum om in orde te komen voor de groepshuisvestiging kwam dichterbij. Samen met de bankier en de boekhouder hebben we een namiddag aan tafel gezeten om erover te spreken. We kregen het advies om een paar maand te wachten.
Ik kon mijn oren niet geloven toen mijn man op dat moment zei: Als het nu niet kan ….. hoeft het voor mij niet meer! Ik stop ermee en verkoop.

Eigenlijk was ik blij, dat ook hij in zag dat het zo niet verder kon. ‘s Avonds vertelden we het aan de kinderen en onze beste vrienden. We hebben er nooit geen geheim van gemaakt dat we het bedrijf zouden willen verkopen. We kregen de reactie: Jullie met zo’n goeie technische resultaten, boer in hart en nieren.Maar met resultaten alleen redt je het niet, financieel en menselijk moet het ook rond draaien.

Vrij snel hadden we een koper gevonden, maar hij stelde wel de eis dat wij gingen blijven om het werk te doen. Samen met de eventuele koper en onze boekhouder gingen we aan tafel zitten om alles eens te bespreken.  We hadden een probleem “de openstaande schulden”: dat veranderde alles.

De koper ging advies vragen bij zijn advocaat, maar bij wie konden wij advies vragen? Ik heb met enkele advocaten contact gehad maar als ik mijn verhaal vertelde gaven ze aan dat ze liever als curator zouden optreden dan als onze advocaat.

En zo zijn we bij boeren op een kruispunt terecht gekomen

De adviseur van vzw Boeren op een Kruispunt nam zijn tijd om te luisteren, liep in en rond de stallen en terug bevestigde hij dat mijn man een keigoede zeugenhouder was. Toen de cijfers op tafel kwamen, werd er ter plekke gerekend en geteld: dit was in normale omstandigheden al niet terugbetaalbaar en dan moesten we nog verbouwen naar groepshuisvesting. 'Even Apeldoorn bellen', was niet aan de orde.

Hij maakte er geen probleem van dat we wilden stoppen. ‘Er moest een haalbare weg gevonden worden om met minder stress te leven.’
Hij zocht onmiddellijk een manier om onze boekhouder, onze bank, de voederleverancier, de dierenarts én de leverancier van de zeugen te overtuigen dat we ermee wilden stoppen. 

Niet rond de pot draaien, maar doorgaan

Het gebeurde net zoals mijn man het wou: we hadden genoeg onzekerheid gehad.
Een bedrijf verkopen met bank- en leveranciersschuld gaat niet zo eenvoudig. We wilden niks achter de rug doen: dus besloot de adviseur van Boeren op een Kruispunt iedereen (de bank en alle leveranciers) tegelijk op ons bedrijf uit te nodigen. Bij aankomst aan de keukentafel zat iedereen onwennig: Dit waren ze duidelijk niet gewend.
Samen met onze advocaat, onze boekhouder, de medewerker van BOEK, de koper en de schuldeisers zijn we aan tafel gaan zitten.
Bij de eerste kop koffie gooiden we alle cijfers op tafel, zodat ze wisten waar we voor stonden.
Met de directe vraag: wie van jullie wil ons bedrijf kopen?
En weer kregen we weerstand: Jullie hebben de beste resultaten van al onze klanten. Jullie gaan er toch niet mee stoppen?

Mijn man was duidelijk: Genoeg gewerkt voor niks. Ik neem het risico niet meer om dan bij de volgende gemiste afbetaling te moeten horen, dat ik de boel zou besodemieteren.
De adviseur van Boeren op een Kruispunt legde het voor ons uit, aan alle aanwezigen. Op zijn advies hadden we meteen ook een keigoeie juriste uitgenodigd, die alle andere juridische vragen van de betrokkenen direct kon beantwoorden.

We vroegen aan alle schuldeisers hun toestemming om te mogen verkopen. Als iedereen zijn advocaat zou inschakelen en intresten aanrekenen, dan was verkoop immers niet meer haalbaar.  Eigenlijk was het verkopen of een faling.

Ondertussen voelden wij ook dat de bank samen met de schuldeisers het graag aan iemand anders zouden willen verkopen. ‘Voor jullie maakt het tocht niet uit voor wie jullie gaan werken.’ Maar voor ons was het wel belangrijk voor wie we zouden werken. We kenden de koper en hadden vertrouwen in hem.

Tja, en dan de enorme wederbeleggings vergoeding. Ik vroeg me af of we die ook zouden moeten betalen als we aan die “andere koper van de bank” zouden verkopen”, want dan wist de bank toch “wat te doen“ met het vrij gekomen geld! Ja hoor, we zouden evengoed die wederbeleggingsvergoeding moeten betalen………

Ik heb hier geen woorden voor.

Er is enorm veel tijd over gegaan tegen dat we tot een compromis kwamen, die voor alle partijen aanvaardbaar was.Onze advocaat leek wel de advocaat van “iedereen”. Ieder die op wat voor een manier bij de verkoop betrokken was,  kon met haar spreken. Ze nam veel zorgen voor ons weg. En het lukte: Iedereen is netjes betaald. We verkochten aan een man, die ons vroeg om te blijven als bedrijfsleider. Vast loon, zonder financieel risico kon mijn man verder.

Varkens houden is misschien een afwijking, maar zeker een passie

Maanden na de verkoop werden we bezocht door Lucas De Man, de acteur van Wij Varkenland. Hij was op studieronde en wilden voor zijn theaterstuk ons verhaal horen. Hij was onder de indruk: in zijn ogen hadden we heel ons bedrijf verloren. En toen vroeg hij aan mijn man: ‘Wat was je droom toen je begon als varkenshouder?’.
‘Biggetjes maken en gezonde varkentjes afleveren, natuurlijk’ was zijn antwoord. Administratie, financieel management en al die papieren kopzorgen zijn nooit mijn man zijn sterkste punt geweest.
‘ja, oké’ zei Lucas, ‘Maar nu je dit meemaakte, wat is NU je grootste droom? Wat wil je?’
‘Heel veel biggetjes maken’, was het antwoord. Eerst was Lucas viel bijna van zijn stoel. Hoe is dit mogelijk? Hij blijft gepassioneerd.

Toen hij in de auto stapte van de adviseur van vzw Boeren op een Kruispunt, gaf Lucas toe: ‘Ik ben ook zo gek van mijn job: wat ik hoorde bij die varkenshouder gaat over passie voor de job, liefde voor de varkens, hij zal het blijven doen tot hij er bij dood valt.’

Terugblik naar onze omschakeling

Ondertussen liggen er al vele jaren tussen de verkoop en het moment dat ik dit schrijf.  En ik kan zeggen “we hebben er geen spijt van”. We zijn schuldenvrij, veel minder zorgen en rust in het gezin! Mijn man werkt nu voor de eigenaar van het bedrijf, maar blijft in de werpweek even ongedurig om alle biggetjes goed op te vangen bij de geboorte. Hij streeft naar de beste cijfers, omdat die dieren nu eenmaal belangrijk zijn voor hem. Soms belangrijker dan mijn warme maaltijd, die niet klaar staat, maar daar heb ik al lang mee leren leven.

We werken nu in een groter groep van bedrijven: we krijgen altijd goed advies, we zijn baas op eigen bedrijf, maar onze eigenaar blijft op ons bedrijf investeren om nog gemakkelijker te werken. We halen nu top resultaten en kunnen ervan genieten. 

Het heeft jaren geduurd, voor we hem een hobby konden opdringen. Mijn man gaat tegenwoordig op zondag mee fietsen met een wielerclub.  Onze ouders gingen naar de kerk om hun zorgen even los te laten. Mijn man gaat in de wind fietsen om uit te waaien.  Een tijdje terug is hij gevallen. Hij was enkele weken werkonbekwaam, maar nu hebben we een partner die zorgt voor vervangarbeid. Tijdens zijn herstel kon mijn man zich beperken tot het tellen van de biggetjes 😝.

Onze kinderen zijn afgestudeerd en hebben een mooie toekomst voor zich liggen. Daar zijn we trots op.
Ikzelf werk deeltijds buiten het bedrijf omdat ik dit nodig heb voor de sociale contacten: zeugen praten niet zo vlot terug.

We wonen nog steeds op ‘onze boerderij’. Mijn man blijft gepassioneerd voor biggetjes zorgen.
Maar de grote zorgen zijn weg: die hebben we mee verkocht met de gebouwen.

Groetjes

Van een boerin met passie voor die boer, die een passie heeft voor ondertussen 400 vrouwtjes (met elk 14 tepels), onze zeugen met biggen.

aanmelden homepage

Ik we​ns hulp

Vraag gratis ondersteuning door vzw Boeren op een Kruispunt:

Ja, ik wens hulp

Of bel gratis 0800 99 138

Top