Je bent hier : Verhalen  >  Getuige10
vrijdag , januari , 18 2019

Jonge melkveehouder vond betere toekomst

"Ik vond als jonge melkveehouder een betere toekomst."

Na het overlijden van één van de ouders nam ik het landbouwbedrijf over. Alles leek rooskleurig tot de moment dat alle documenten van de overname diende in orde gemaakt te worden. Een aanslepend dispuut in familie hield me al op. Dit van de baan was er één ontbrekende wetgeving om verder het bedrijf mogelijk uit te baten. Zonder dit was het bedrijf niet in de regel. Waardoor ik zware boetes ontving. Geheel onterecht, want ik was in orde, maar moest wachten totdat die wet gestemd was, absurd. Na herhaaldelijk schrijven en veel administratieve zaken bleef dit aanslepen. Hierdoor geraakte ik in financiële nood. Leningen bleven aanslepen die we niet goedgekeurd kregen. Het overnamedossier kreeg ik gewoon niet rond.

Gefrustreerd, hopeloos en moegestreden nam ik uiteindelijk contact op met Boeren op een Kruispunt. Zij lieten mij inzien dat het zo verder niet kon. Maar als landbouwer geef je de strijd niet zo vlug op. Dit uit schande voor collega’s. Ook de fierheid en de trots waarmee je bedrijf leidt, geef je zo maar niet op. Je bent getrouwd met je dieren, boerderij, leven met de seizoenen. Ieder jaar schilder je één ander landschap. Het is je levenswerk en je moet verder. Dit denk je voortdurend, tegen beter weten in. Je bent zo druk bezig met je zaak te beredderen. Martine van Boeren op een Kruispunt stond steeds klaar bij vragen via email of bezoek. En was een luisterend oor en probeerde me verder te helpen Zij probeerde ook te bemiddelen met de overheid. Maar ja regeringscrisis bla, bla en je staat weer van nul af.

Alles wat ik verdiende en gespaard had, werd gepompt in het bedrijf om in leven te blijven. Toch bleef de overname aanslepen. Dit door dit ontbrekend element. Je werd voortdurend van het kastje naar de muur gestuurd. Boeren op een Kruispunt kreeg hierop ook direct geen vat. Dit door dat op politiek vlak ook geen oplossing voorhanden waren. Na 4,5 jaar vechtend tegen de stroom in brak het blauwtongvirus ongenadig toe. Meer dan 40% van de dieren werden getroffen. Dit was de druppel die de emmer deed overlopen. Het was financieel niet meer haalbaar: ik was ook fysisch en mentaal opgebrand. Het hoefde niet meer, zeker als je er compleet alleen voor staat. Ik zou mezelf de dood in gejaagd hebben. Je bent zo druk bezig met je zaak te beredderen, maar er was geen uitzicht tot beterschap.

Na verscheidende gesprekken met vzw Boeren op een Kruispunt en hulpverleners gooide ik de handdoek in de ring. Het kraakte van binnen: mijn fierheid en trots verloor ik; ik had gefaald. Kort daarop werd uiteindelijk de papierromslomp in orde gebracht na 5 jaar. Helaas mijn bedrijf was reeds ten grave gedragen. Nu nog valt het me nog moeilijk. Het is één rouwproces. Het zal nooit slijten.

Maar ik heb uiteindelijk één nieuw leven gevonden. Zonder zorgen, voldoende tijd om te leven en levenskwaliteit op te bouwen. In het weekend tijd om ontspanning en sociale contacten op te bouwen. Regelmatig help ik nog landbouwers bij hun werkzaamheden en papierwerk. Ook soms met een gesprek zeker nu de crisis ongenadig hard toeslaat. Een luisterend oor is onontbeerlijk: het zijn ook mensen. Helaas krijgen zij nog weinig respect.

Daarom: neem op tijd contact op om te spreken over de problemen, financiële, psychische, emotionele. Voordat alles te laat is.

Vooraleer je je leven weggooit. Het is de moeite niet waard. Ik weet waarover ik spreek, ik heb het ook meegemaakt. Maar één ding zal ik nooit afstaan, is mijn boerenhart.

De mensen van vzw Boeren op een Kruispunt hebben respect en leven met je mee. Het is is geen schande. Neem gerust contact op. Dank voor de reeds geleverde hulpverlening aan de mensen van vzw Boeren op een Kruispunt.

Gestopte jonge rundveehouder 2009 

(naam wel bekend bij vzw)

Op zoek naar ondersteuning
of een luisterend oor?

Bel gratis naar 0800.99.138.

Verder naar Uitgebreide verhalen van adviesvragers

Top