Je bent hier : Verhalen  >  Getuige15
dinsdag , maart , 19 2019

Crisis maakt flinke brokken, maar wij bleven samen

"Je kan eens degraderen, maar dit wil niet zeggen dat je niet kan voetballen."

Graag wil ik even reageren: Vandaag kan iedere varkenshouder failliet gaan. Zelf heb ik het faillissement met de hakken over de sloot kunnen vermijden: we hebben ons bedrijf verkocht en konden net onze schulden vereffenen: 49 jaar oud, geen geld of eigendom meer en wat doe je dan?

Een goede vriend gaf met het antwoord: "goede ondernemers onderscheiden zich van de minder goede, door niet bij de pakken te zitten, te leren van hun fouten en opnieuw te beginnen. "

"Ondernemers, die failliet gaan en weer doorstarten, zijn vaak succesvoller dan de echte beginners. Ondernemers, die echt leren van hun fouten, doen het de tweede keer beter. Een gedwongen stopzetting levert immers een schat aan ervaringen op."
Ik heb me toen vast voorgenomen om nooit meer zoveel schulden op mijn nek te halen. Wat ik ook zou beginnen: wekelijks afrekenen en kijken waar we staaan, is voor mijn vrouw en mezelf nu echt noodzakelijk. En nog iets: vanaf nu ondernemen we alleen nog met eigen geld. Ze mogen ons het geld gratis komen brengen: wij doen niet meer mee.

Niet elke doorstart blijkt echter succesvol te zijn: Zelf heb ik wat rondgekeken en ik ontdekte verschillende factoren die van invloed zijn op het succes van de doorstart.

Cruciaal is hoe je omgaat met die gedwongen stopzetting: zo hebben sommige ondernemers veel tijd nodig om over het emotionele verlies van hun bedrijf te komen. Deze ondernemers blijken uiteindelijk weinig geleerd te hebben en minder succesvol te zijn met een doorstart.
Het tegenovergesteld bestaat ook: ondernemers, die helemaal niet bij het failliet stilstaan, en gelijk doorstarten met een ander bedrijf, hebben zich volgens ons niet genoeg afgevraagd of ze de juiste strategie hebben gevonden. Stilstaan bij het verlies, de fouten onder ogen zien en je richten op de toekomst is de boodschap.

Mijn vrouw en ik hebben er een klein jaar over gedaan: dagen van verdriet en dagen van hoop wisselden zich af: tot we er vrede mee konden nemen.
Mijn zoon zit op de voetbal. Zijn club is vorig jaar gedegradeerd, maar 'dat wil nog niet zeggen dat we niet kunnen voetballen', was zijn conclusie.
We zijn na een jaar gestopt met dubben. De reden van het faillissement is niet relevant voor een succesvolle doorstart. Het kan zijn dat de varkensmarkt gewoon tegenging, in ons geval liet de bank ons vallen. Bij vrienden zit het fout bij de afnemer, een slechte organisatie of een foute infrastructuur. Mijn vrouw heeft me geleerd het falen niet aan mijn persoon te koppelen: het was er gewoon, en we konden er niets aan doen.

Ik ben nu 2 jaar bezig als zelfstandig stukadoor. Ik heb werk zat en moet nu zelfs klanten afwijzen, omdat ik het niet meer gedaan krijg. Ik vraag 32 euro per uur, kan gemakkelijk 8 uur per dag factureren: mijn vrouw maakt iedere zaterdagnamiddag de facturen op. (De boekhouder raadt zelfs ons nu al aan om toch maar uit te kijken naar de aankoop van een woning.)
Daarna gaan we voetbal kijken: de zoon doet het goed: zijn club doet het goed en zit volgend jaar wellicht in een hogere klasse...

Goed zo, kerel, wij gaan dat ook proberen.

(naam wel bekend bij vzw)

Op zoek naar ondersteuning
of een luisterend oor?

Bel gratis naar 0800.99.138.

Verder naar Uitgebreide verhalen van adviesvragers

Top