Je bent hier : Verhalen  >  Getuige5
vrijdag , januari , 18 2019

Wereldeconomie bepaalt onze lokale economie

"Chinezen drinken geen melk meer" (2008)

Het kan verkeren, zei Bredero. Een tijdje terug zag het er zo mooi uit: goeie melkprijs, wereldwijde vraag naar zuivelproducten. We konden investeren. "Als alle Chinezen één liter melk drinken, is er melk te kort in de wereld".

We hebben een mooi melkveebedrijf en draaien technisch heel goed. Mijn vrouw en ik kunnen de arbeid redelijk goed rondkrijgen.

Vandaag is de melkprijs gezakt tot onder de kostprijs. Onze 600.000 liter melk brengt 90.000 euro minder op dan een tijdje terug. We kunnen misschien wel de facturen betalen, maar er is geen ruimte om de bank af te lossen; onze arbeid wordt niet vergoed.
Dit brengt spanningen met zich mee: leveranciers doen rottig. Onze bank wil eerst bediend worden. Iederen zet ons gezin op de laatste plaats in de rij.

"Groeipijnen", "Je had maar niet moeten investeren in die voermengwagen", "Je verleeft teveel": allemaal antwoorden waar we niets mee zijn, en die ons doen wegkrimpen van de pijn.
Hoe kunnen ze ons nu afrekenen op een voermengwagen? Het was de vertegenwoordiger van de veevoederfirma zelf, die zei dat dit een verantwoorde investering was. En als deze investering dan een verkeerde managementbeslissing zou geweest zijn: Heeft een ondernemer niet het recht om een fout te maken? Hebben die CEO's in de wereldeconomie geen fouten gemaakt in de vorige 2 jaar?

Toen vzw Boeren op een Kruispunt langskwam, gooiden we het er allemaal in één keer uit. Ik zei dingen, die mijn vrouw wellicht nog nooit gehoord had, en andersom. Blijkbaar kennen ze de symptomen van dergelijke situaties goed bij deze hulporganisatie: ze vroegend door: over mogelijke slaapstoornissen, stress, onnodige ruzies,... Onze antwoorden maakte ons zelf duidelijk dat hier echt iets aan de hand was.

Boeren op een Kruispunt gaf ons vrij snel aan wat we konden doen: Eerst zorgen voor mekaar, dan voor het bedrijf. Door een waardering van ons bedrijf, zagen we in dat we tot en met vorig jaar goed geboerd hadden. De bank heeft dubbel zoveel waarborgen dan kredietvorderingen. De leveranciersschuld is wel opgelopen, maar beperkt in tijd, als je vergelijkt met veel andere sectoren in de veehouderij. We leerden de dingen anders bekijken.

Zodra de melkprijs terug tot een aanvaardbaar peil stijgt, geraken we er wel weer bovenop. We leerden een kasplanning maken, we hebben al onze kosten bekeken.

Vandaag zien we het weer zitten. We hebben een aparte gezinsrekening geopend, zodat we de financiële stress van het bedrijf buiten de keuken kunnen houden. We hebben enkele kosten verminderd, vervangingsinvesteringen uitgesteld en hebben afspraken gemaakt met leveranciers en bank over de afbetalingen. We hebben de situatie uitgelegd aan ons ouders en mijn broer: ze hebben ons beloofd om ons te steunen als we voor blok zouden worden gezet. Ik ben er weer gerust in dat we er door geraken.

En zelf? Zelf hebben we ontdekt
-Wie onze echte vrienden zijn...
-Op welke mensen we kunnen terugvallen, als het er echt op aankomt.
-Onze vriendenkring is veranderd (en ook verminderd), maar zeker verbeterd.

Ik moet nu dringend koe 7459 gaan insemineren. In 2011 (over 3 jaar!) mag je komen kijken naar mijn nieuwe chique vaars.

(naam wel bekend bij vzw)

Op zoek naar ondersteuning
of een luisterend oor?

Bel gratis naar 0800.99.138.

Verder naar Uitgebreide verhalen van adviesvragers

Top